Ik ben dan al wel weer een tijdje in Nederland, maar ik ben India nog niet vergeten. En ik zal ook nooi vergeten denk ik. En hoop ik.
Ik stroom daarentegen over van verhalen en ja, mensen om je heen worden er gek van als je steeds maar hetzelfde verhaal blijft vertellen, dus waar kun je je verhaal beter kwijt? Bij een presentatie van de Kom Ook Groep. Komen jullie ook? Kijk op www.komookgroep.nl voor meer informatie
Geplaatst onder: Actienieuws op 22 juli 2010 | Geen reacties »
Goede morgen…Nederland!
Daar ben ik weer…heelhuids en al, precies op tijd voor de verjaardag van mijn zusje: THUIS!
Het is heel gek om weer in ons eigen landje te zijn, maar het voelt heerlijk.
Ik ben eindelijk weer gewoon NIET gast, wat een beetje onwennig aandoet..
Maar gelukkig had ik het mooie weer meegenomen want van 45 naar 10 graden zou toch wel een hele grote schok zijn geweest 
Geplaatst onder: Actienieuws op 22 mei 2010 | 1 Reactie »
Niet hier in India hoor, maar in ons koude kikkerlandje die ik weer gauw ga ontmoeten:)
Huh?
Ja, ik kom weer gauw terug naar huis, want mijn taak hier zit erop. De kinderen gaan namelijk tijdens de zomervakantie naar hun dorpen terug, waardoor de kinderen de meimaand en vaak ook de helft van de junimaand niet in Ashirvad zijn. Ze krijgen 3 weken vakantie, maar het duurt veel langer voordat ze weer allemaal terug zijn. Veel ouders sturen hen pas weer terug als de school begint. En dan wacht ik al die tijd om nog twee, drie weken met hen door te kunnen brengen. Dat zie ik dus niet zo zitten.
Ik had er heel veel zin in om naar huis te gaan. Ik zat te filosoferen over het eindelijk weer schoenen dragen, eindelijk weer op een bed slapen wat dikker is dan 3 cm en eindelijk weer alles gewoon te laten zijn. Zonder al dat gekke hier, want ookal ben ik halfindies geworden; India is gewoon een wonderland wat nog steeds op mij overkomt als een soort nep-wereld waar alles maar toch ook niets waar en mogelijk is.
Maar toen ik gisterenavond(dinsdagavond) tegen de kinderen vertelde dat ik naar huis ga op 1 mei, schoten zo goed als de tranen in mijn ogen. De kinderen schreeuwen nee! waarom? en dat soort dingen meer. Er waren trouwens ook andere geluiden; ‘als je een cadeau stuurt, wil je dan heel veel snoep sturen?’ en toen er gepraat werd over cadeautjes, begonnen er meer hun verlanglijstje op te lepelen:) Wat zijn kinderen toch heerlijk open he:)
Maar goed, dat was even een zijpaadje. Ik vertelde de kinderen dat ik met hen allemaal een voor een op de foto wilde en dat ik van hen allemaal van hen wilde horen wat ze zich nu zullen herrinneren van het jaar dat ik bij hen was. Dat zou ik gaan opnemen en zo kan ik ze nooit vergeten. De kinderen begonnen gelijk met herinneringen op te halen…en zodra ze daarover begonnen kon ik wel huilen..Ik wil deze kinderen eigenlijk niet voor altijd achterlaten..
Maar goed, tijd is tijd..
Geplaatst onder: Actienieuws op 22 april 2010 | Geen reacties »
Tja, hoe zou dat nu gaan, Pasen in India?
Pasen begint natuurlijk met Goede Vrijdag (en daarvoor met kerst, maar daar hebben we het al over gehad;P).
Goede Vrijdag
Goede Vrijdag is hier een vastendag. Tenminste, er zijn dan veel mensen die vasten. Dat betekent ’s ochtends en ’s middags niets eten, want rond die tijd werd Jesus veroordeeld en aan het kruis gehangen.
In Ashirvad waren er elk jaar maar tussen de 10 en 20 kinderen die met dit vasten meededen, maar dit jaar was het andersom. Pas om drie uur in de middag was het druk bij de rijst.
Vroeg in de middag begonnen we met de ‘prayer’. Elke samenkost die wordt gehouden rond de bijbel word ‘prayer’ genoemd. Van kerkdienst tot bijbelstudie met een groepje vrienden. Het is hier de gewoonte dat er verschillende mensen een meditatie vertellen op elk kruiswoord van Jesus. Nu waren er in Ashirvad geen zeven mensen die konden komen spreken, dus ik heb samen met de andere juf alle 7 kruiswoorden besproken. Vervolgens hadden de kinderen de taak om de kruiswoorden op te zeggen met hun vindplaats (de vindplaats hadden wij niet genoemd, dus dat was nog een leuk zoekspelletje).
Pasen
Ook met Pasen hebben ze hier andere gebruiken dan wij gewend zijn. Vroeg in de morgen om half 4 stond de auto-riksia in het zand (want hij kan niet op de stoep staan:p). De grote kinderen gingen naar het kerkhof net zoals de vrouwen in de bijbel. Daar, bij de graven, werd alweer een ‘prayer’ gehouden.
De rest van de paasdag werd gevierd als een weekelijkse zondag: met alle kinderen naar zondagschool, lekker spelen de hele dag en in de middag met de grote kinderen naar de kerk.
Geplaatst onder: Actienieuws op 5 april 2010 | Geen reacties »
Kinderen zijn kinderen, overal op de wereld. En zoals ik vroeger ’s nachts bang naar mijn ouders toe ging en zei: “Het is zo donker, ik ben bang…”, zo zijn de kinderen hier ook wel eens bang.
Zo was er dus een avond waarop ik terug kwam van de stitcher (kleermaker) en één van de meisjes op de grond lag te huilen. Ze had koorts en het duurde een tijdje voordat ik begreep wat er aan de hand was, maar ze bleek een stem te horen die riep: “Kom hier! kom naar mij toe!”
De kookmoeders, die laagopgeleid zijn en nogal bijgelovig zijn, geloofden het meisje,dat bang was dat een kwade geest haar riep. Ik en de andere juffrouw waren het daar natuurlijk niet mee eens, maar hoe verwarrend is het voor kinderen als de ouderen niet één en hetzelfde vertellen..
Die avond sliep er dus niemand met mij op het dak, want het geloof in de dorpen is dat de geesten makkelijk op de open hoge plaatsen kunnen komen.
Samuel
We vertelden het tegen Sudha en tijdens het avondgebed vertelde zij het verhaal van Samuel. Samuel, die kleine jongen die ook geroepen werd in de nacht. En steeds was het Eli niet…wat dan wel? Een boze geest? Nee, het was God Zelf.
Af en toe geloven de kinderen best wel rare dingen, vanuit hun achtergrond, het Hindoegeloof, de bijgelovigheid van de dorpen. Maar als je hen vraagt: “Wie heeft gelijk, die hindoegoden of de christengod”, dan kiezen de vast voor de Heere Jezus. En met hem hoeven ze nooit bang te zijn.
Geplaatst onder: Actienieuws op 1 april 2010 | Geen reacties »